همیشه وقتی نام والدین را می شنویم بر این تصوریم که با کوهی از عشق .مهر و محبت مواجه هستیم .در حالی که برخی از توفیق والدین بودن بهره مندند .لکن آن عشق و محبت را نثار فرزند نمی نمایند .!نسل های قدیمی تر که تعداد فرزندانشان زیاد بود گاها از میانشان یک یا دو تا را سوگلی خود می کردند .دریای محبت خود را به سمتشان روان می کردند .نوعا فرزندانی که مطیع تر و رام تر بودند .کمتر بحث و جدل می نمودند .مطمینا این شرایط به دیکتاتوری فکری والدین باز می گردد .طوری که حاضر
برچسب:
نویسنده: یگانه سلطانی
تاريخ: دوشنبه
28 آذر
1401 ساعت: 22:00